مرگ سلینجر

اولین خبری که امروز نظرم را جلب کرد: مرگ سلینجر. حالا منتظریم ببینیم ایا واقعا از سالهای سکوت او چیزی به چاپ می رسد. البته بعید می دانم سلینجر چیز دندان گیری نوشته باشد و نخواسته باشد آن را چاپ کند. بعید نیست عده ای کتاب ساز مجموعه ای از نامه های خصوصی و پاره ای از دستنوشته های او را چاپ کنند. اما هیچ کدام به پای اثار چاپ شده اش نخواهد رسید. در سالهای اخیر تب سلینجر در ایران دوباره اوج گرفت و بیشتر داستانهای کوتاه او را انتشارات نیلا منتشر کرد. نباید سهم امید نیک فرجام را هم فراموش کرد. او چند ترجمه خوب از اثار او به خوانندگان فارسی تقدیم کرد.

واقعا باورش سخت است. باورمان شده بود قایم شدن سلینجر از دست مردم مثل قایم شدن از دست مرگ باشد. اما مرگ پیدایش کرد. مرگ همیشه همین نزدیکی هاست. یاد او را با جمله اخر کتاب ناتور دشت گرامی می دارم.

Don't ever tell anybody anything, if you do, you start missing everybody.