آمده ام به پورتو به دیدن به گشتن به گم شدن در ساختمانهای متروک مرکز شهر، به پیاده روهایی که آدم را یاد شهرهای دورافتاده  ایران می اندازد. آمده ام به پورتو در پرتغال، در غربی ترین نقطه اروپا به شهری که شاید روزی در قرن شانزدهم چند دریانورد پرتغالی را به هوس انداخت این همه راه را گز کنند به تصرف هرمز ایران

پورتو بوی کهنگی می دهد،

بوی نان تازه روستاهای ایران را می دهد، آنهایی که نانوایی ندارند.

پورتو یک دنیا رنگ است و عکس،

پورتو پر از مغازه های لباس عروس و دامادی است که مشتری ندارند و تخفیف های 70 درصدی.